«Θεωρώ τον ευατό μου στρατευμένο πριν ανακαλυφθεί ο όρος και
χρησιμοποιηθεί κατά κόρον. Είμαι στρατευμένος στον κόσμο των πιο
προοδευτικών ιδεών, στα ιδανικά των λαϊκών αγώνων. Ταύτισα το εαυτό μου
με την εργατική τάξη και τα ιδανικά της, με τους αγρότες από τους
οποίους κατάγομαι». Με αυτά τα υλικά ο χαράκτης Α. Τάσσος έκανε τέχνη.
Με αυτά το υλικά, βγαλμένα από το χώμα που πιάνει ο αγρότης, από το
σίδερο που δουλεύει ο εργάτης, από τον αγώνα του διωγμένου και
κατατρεγμένου, ο Α. Τάσσος σχημάτιζε τις ψηλόλιγνες, σκυφτές σαν
κουβαλούν τα βάσανα όλου του κόσμου, σοβαρές, χαραγμένες από τη ζωή
φιγούρες του. Σίγουρα και στιβαρά υλικά, τέτοια που κάνουν την τέχνη
στέρεη και αμετακίνητη για όσα έχει να πει.




























Η Εύη Ολυμπίτου πέθανε ξαφνικά στις 17 Μαΐου 2011, σε ηλικία 49 ετών.
Ήταν επίκουρη καθηγήτρια Εθνολογίας στο Τμήμα Ιστορίας του Ιόνιου
Πανεπιστημίου, δίδασκε στο Ελληνικό Ανοικτό Pανεπιστήμιο και υπήρξε για
χρόνια συνεργάτης του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού
Ιδρύματος Ερευνών. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών όπου και
εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή. Στο σημαντικό επιστημονικό της
έργο ασχολήθηκε με τη μελέτη του οικισμένου χώρου, της ιστορίας της
εργασίας και του υλικού πολιτισμού των προβιομηχανικών κοινωνιών,
ιδιαίτερα του νησιωτικού χώρου του Αιγαίου και του Ιονίου. Παράλληλα
ασχολήθηκε με την διερεύνηση θεμάτων και επεξεργασία τεκμηρίων που
αφορούσαν την ιστορία της ελληνικής Αριστεράς, στην οποία και
δραστηριοποιήθηκε ενεργά από τα μαθητικά της χρόνια. Η Εύη, εκτός από
αφοσιωμένη και σοβαρή επιστήμων, ερευνήτρια και δασκάλα, υπήρξε
κατεξοχήν άνθρωπος της δικής μας Αριστεράς, συντρόφισσα με όλη τη
σημασία της λέξης. Τις αριστερές της ιδέες τις υπηρέτησε με τη ζωή, το
έργο και τη στάση της. Πώς να ξεχάσουμε, όσοι και όσες τη γνωρίσαμε, την
απλότητα, το ήθος, τη ζεστασιά και την καλοσύνη της Εύης μας;Το βιβλίο της για την σπογγαλιεία και την κοινωνική συγκρότηση της
Καλύμνου (που μόλις κυκλοφόρησε από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και
παρουσιάζεται αύριο Δευτέρα), το ετοίμαζε τα τελευταία χρόνια της ζωής
της με τη συστηματική μελέτη αρχειακών τεκμηρίων και σειρά προσωπικών
συνεντεύξεων. Η συγγραφή του είχε ολοκληρωθεί πριν το θάνατό της. 



Ερωτευμένη
με τα αρχαία ελληνικά και την Ελλάδα! Η 18χρονη Τάνια Χατζησταυρίδου
πρώτευσε στον 1ο Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Κλασικών Γλωσσών (Certamen Europeo
delle lingue classiche), που διοργανώθηκε στη Ρώμη από το κλασικό
λύκειο «Dante Alighieri». Μαθήτρια της Γ' λυκείου του Μουσικού Σχολείου
Σερρών, διακρίθηκε για το δοκίμιο στην κατανόηση κειμένων που ήταν
γραμμένα στα αρχαία ελληνικά και στα λατινικά.





Μια ομάδα της κοινωνίας, που σπάνια έχει την ευκαιρία να μιλήσει και να
ακουστεί, μας μεταφέρει μέσα από την τέχνη στον κόσμο του εγκλεισμού,
αλλά και σε έναν κόσμο ελπίδας, όπου όλα είναι δυνατά και ο άνθρωπος
παραμένει ελεύθερος υπό όλες τις συνθήκες.