ΟΙ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ, ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ Ποια νησιά και τουριστικές περιοχές δεν έχουν... γιατρούς

Της Eλένης Πετροπούλου «Σήμα κινδύνου» εκπέμπουν οι μονάδες υγείας του EΣY στα νησιά και σε άλλες παραθεριστικές περιοχές: οι ελλείψεις γιατρών, λοιπού προσωπικού και υλικών είναι πλέον τόσο έντονες που καθιστούν τη λειτουργία των μονάδων υγείας προβληματική έως και επικίνδυνη.Eνόψει μάλιστα της τουριστικής περιόδου, οι περισσότερες μονάδες βρίσκονται σε πλήρη αδυναμία να καλύψουν τις τεράστιες ανάγκες που προκύπτουν από τη σημαντική αύξηση του πληθυσμού. Tο πρόσφατο, άλλωστε, περιστατικό ενός 58χρονου ασθενή από την Πάρο, που τελικά έχασε τη ζωή του μετά από 30 ώρες διαδοχικών διακομιδών(!), καταδεικνύει με τον πλέον τραγικό τρόπο την «αναπηρία» του συστήματος υγείας στα νησιά και στις απομακρυσμένες περιοχές.

Γ. Χαρούλης: «Δεν είμαι όσο ταπεινός θα ήθελα»

ΓΙΟΥΛΗ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ «Για μένα παράδοση είναι ένας διάλογος με το παρελθόν μου, με τα βιώματά μου, στα σπίτια, στα χωράφια, στις παρέες και στα πανηγύρια, που καμιά φορά ξεχνιέμαι και δεν τον κάνω, αλλά όταν τον κάνω νιώθω καλά, βρίσκω ένα σκοπό», λέει ο Γιάννης Χαρούλης.

Tην ώρα που οι τρεις συμπαθέστατες κυρίες έπιναν τον καφέ τους στο διπλανό τραπέζι σχολιάζοντας τα καμώματα της νύφης της μιας –αθάνατη ελληνική οικογένεια–, το μαγνητοφωνάκι άρχισε να γράφει.
«Τα γκρίζα μαλλιά από πού τα κληρονόμησες», ρωτάω τον Γιάννη Χαρούλη, με τον ενικό σχεδόν να επιβάλλεται, κόντρα στο savoir faire των συνεντεύξεων, από το νεαρόν της ηλικίας του, 34 ετών, αλλά και από την πηγαία και ανεπιτήδευτη απλότητά του. «Μάλλον από τη μητέρα μου, γιατί θυμάμαι τον πατέρα μου στα 40 του ήταν μια χαρά. Μελαχρινός, μελαχρινός», απαντάει.«Αλλά θέλω να σου πω και σένα τη σημερινή ιστορία», συνεχίζει, χαμογελώντας και ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής του. «Είναι αστεία και λίγο σουρεάλ. Κοιμήθηκα χθες στις 4 τα ξημερώματα. Διαβάζω, ακούω μουσικές, χαλαρώνω. Τώρα τελευταία μου αρέσει να ακούω κλασική μουσική. Ακουγα λοιπόν Μάλερ, παρακολουθώντας ζωντανές συναυλίες. Κάποια στιγμή έπεσα για ύπνο. Ξαφνικά, το πρωί γύρω στις 8 ξυπνάω ακούγοντάς με. Σκέφτομαι, εντάξει, μεράκλωσε κάποιος γείτονας. Ηταν γλυκό, σαν καντάδα. Λέω, θα σταματήσει. Αλλά συνεχιζόταν. Ακούσαμε όλο τον δίσκο, τις “Μαγγανείες”.